Tessa
de Loo over Lord Byron
'Het beeld dat ik sinds mijn zestiende
van Byron had gevormd was clichématig. Voor mij was hij een Engelse
Lord, een romantische dichter met een horrelvoet, een misantroop, een
cynicus, een jager, bokser en zwemmer, iemand met een scandaleus liefdesleven
die uiteindelijk in ellendige omstandigheden overleed tijdens de Griekse
bevrijdingsoorlog. Het was als een personage uit een gothic novel. (…)
Ik verbeeld me dat ik nu meer vat
heb gekregen op Byron. Maar hij is zo'n complexe figuur. Hij was misschien
voor zichzelf op de vlucht, maar ik ben zeker dat hij geen hekel aan
zichzelf had. Hij zat wel vol innerlijke onrust. Hij was altijd op zoek
naar een vreedzaam en idyllisch oord waar het leven compleet en aangenaam
was, waar je niet voortdurend werd geteisterd door allerlei aspecten
die de Engelse samenleving zo ondraaglijk maakten voor hem. (…)
Hij haakte ernaar zichzelf een betekenis
te geven die na zijn dood zou voortbestaan, niet als dichter, maar als
iets anders. Hij is erg op zoek geweest naar wat dat zou kunnen zijn
en dat maakte hem tot een romanticus.'
Tessa de Loo in gesprek met Piet de
Moor en Sofie Messeman, HN, 19 september 1998
'Ik had hem natuurlijk het liefst persoonlijk gekend. Hij vertegenwoordigt
een vrijheid die ik nooit zal kunnen bereiken. Hij schijnt een man te
zijn geweest waar iedereen, vriend én vijand, voor viel. Over
schoonheid gesproken, hij was buitengewoon knap en daarnaast was hij
geestig, animerend, vitaal, aanstekelijk en ondanks al zijn diëten
Bourgondisch. Iedereen hing aan zijn lippen, was gedwongen naar hem
te kijken. Als dweepzieke zestienjarige was ik gek op zijn gedichten
- "Ik stond in Venetië op de Brug der Zuchten", daar
ging een grote weemoed van uit. Nu houd ik meer van zijn dagboeken en
zijn brieven. Bijvoorbeeld de zin: "Ik ben het meest religieus
op zonnige dagen". Dat is zoiets heerlijks! Eerst moet ik erom
lachen en daarna denk ik: ja, wat bedoelt-ie eigenlijk? Een zoeker naar
de waarheid in zichzelf: waarom lijd ik zo onder het bestaan? Ook ik
zou voor hem gevallen zijn, dat kan haast niet anders. Maar hij zou
me zelfs niet opgemerkt hebben, hij hield uitsluitend van mollige vrouwen.'
Tessa de Loo in gesprek met Alex Verburg,
Libelle, 28 augustus 1998
terug
naar Tessa de Loo over Lord Byron
