Tessa
de Loo over 'Een varken in het paleis'
'De belangrijkste reden voor de Byron-reis
is misschien wel dat ik niet tegen vergankelijkheid kan. Alles vergaat.
Zo'n reis naar Albanië, mijn schrijven; je zou kunnen zeggen dat
dat allemaal een poging is me tegen de sterfelijkheid van alles te verzetten.
En daarmee natuurlijk ook tegen mijn eigen sterfelijkheid. Ik ben niet
bang voor de dood, dat is het niet… Het is meer dat ik in het licht
van de dood bezien, zo veel zinloos vindt lijken.'
Tessa de Loo in gesprek met Leontien
Wegman, Elegance, september 1998
'Voor de reis had ik me ten doel
gesteld om mezelf - via Byron - beter te leren kennen. In wezen wilde
ik onderzoeken waarom ik zo'n nostalgische dwaas ben. Door die ontberingen
ben ik meer over mezelf te weten gekomen. (…) Ik heb een verklaring
gevonden voor de momenten waarop ik, bijna religieus, dingen besluit
te gaan doen. Het is een vorm van hyperconcentratie om een zelfgemaakt
doel te bewerkstelligen. Iets wat ik als kind al had. (…) In diepste
wezen speur ik altijd naar een manier om de controle over mijn leven
te verliezen. En ik ben niet, zoals ik voordien dacht, op zoek naar
een vlucht uit de moderne tijd. Ik wil dichter bij mijn lot komen, dat
geeft me vreemd genoeg meer ademvrijheid.'
Tessa de Loo in gesprek met Kees Beudeker,
Esquire, winter 1998/1999
terug
naar Tessa de Loo over 'Een varken in het paleis'
