Nooit teren op een
behaald resultaat
Het oeuvre van Tessa de Loo kan op
twee manieren veelzijdig te noemen. Het omvat romans, novellen, verhalen
en reisreportages. Haar streven zich steeds te vernieuwen en niet te
teren op een bewezen succesvolle aanpak maakt haar werk spannend, niet
alleen voor de lezer maar ook voor de schrijfster zelf.
'Het schrijven van een roman is als
een reis door een onbekend land waarvan geen kaarten bestaan. Welke
obstakels zal ik onderweg tegenkomen? Waarheen voert het pad, of zal
het een doodlopende weg blijken? Er is niemand aan wie je de weg kunt
vragen. Door wat voor landschappen zal ik trekken: polders, bergen,
bossen, woestijnen, moerassen? Of zal het een stadse geografie van straten
en parken zijn, van daken, schoorstenen en kerktorens? Wordt het een
reis door de lucht of over water?
Wie zijn mijn metgezellen? Naarmate
de reis vordert leer ik ze steeds beter kennen. Tot in mijn slaap toe
hoor ik hun stemmen. Ze genieten, ze lijden, ze kwellen elkaar, maar
vooral zichzelf. Ze halen vreemde capriolen uit, maar ik kijk nergens
vreemd van op. Mijn tolerantie kent geen grenzen. We zijn vrienden geworden,
echte vrienden door dik en dun, maar het is een vriendschap die abrupt
ophoudt zodra de reis voorbij en de roman af is. Daarna ben ik weer
alleen en zullen zij, ontrouw als ze zijn, bevriend raken met de lezer.
Of niet, maar dat valt niet langer onder mijn verantwoordelijkheid.
Ik broed al weer op een nieuwe reis, want ik ben een nomade en zoek
een nieuw 'terra incognita'.'